محتوا محتوا

شناسه : 20930622


شهید مجید بهرامی نمونه بارز کسانی بود که استعداد درونی خویش و امکانات در اختیارش را در مسیر حضرت باری تعالی صرف کرد و سرانجام به مقصود نهایی خویش رسید و دعوت معبود را با لباس شهادت لبیک گفت.

به گزارش یزد هنر؛ شهید مجید بهرامی در بهمن ماه سال 1340 در زمستانی سرد در محله عارف تهران به دنیا آمد. دوره ابتدائی را در مدرسه اسلامی سادات گذراند و از کلاس سوم دبستان علاقه زیادی به خواندن قرآن و نماز نشان می داد. در پایه چهارم ابتدایی مشغول به تحصیل بود که روزی معلم او علاقه و استعداد وافرش در نقاشی را به والدین او اطلاع داد و از آن زمان بود که استعداد او در زمینه طراحی و نقاشی روز به روز شکوفا می شد.

پس از پایان مقطع راهنمایی و در زمان انتخاب رشته به علت پر بودن ظرفیت رشته طراحی و نقاشی او مجبور شد یکسال منتظر بماند و سال بعد به هنرستان امین الدوله رفت. با ورود به هنرستان استعداد نهفته او با به دست آوردن امکانات بیش از پیش شکوفا گشت و بر تجربه او افزوده می شد. پس از آن به هنرستان قدوسی رفت و در این هنرستان رشته گرافیک را با موفقیت به پایان رسانید.

بعد از طی دوران متوسطه در دوره تربیت معلم شرکت کرد و برای ادامه تحصیل به اصفهان رفت. پس از مدتی به تهران منتقل شد و از آن پس بود که به طرق مختلف در جبهه های جنگ شرکت می کرد و در کنار آن دوره های تربیت معلم را پیگیری می نمود.
با نزدیک شدن پایان دوره تربیت معلم از طریق بسیج برای عزیمت به جبهه های نبرد اقدام کرد و هنگام عزیمت تمام رنگ ها و قلم ها و ابزار نقاشی خود را که با زحمات بسیار به دست آورده بود به سپاه تقدیم نمود تا از وابستگی به نقاشی و طراحی جدا گردد. و سرانجام در سال 1361 زیباترین نقاشی دنیا را به پایان برد و در اثری جاودان از خود نه بر روی بوم و تابلو بلکه بر روی خاک تفته و خونین سومار بر جای گذاشت.

شهید مجید بهرامی در دوران قبل از انقلاب همواره در تظاهرات و راهپیمائی ها علیه رژیم شاه شرکت می کرد و در برنامه های مختلف فرهنگی و دینی حضوری مستمر داشت و بعد از انقلاب هم با علاقه وافری که به خدمت به محرومان داشت در تلاش برای کمک به روستائیان و مردم مناطق محروم بود و طرحی را با کمک چند تن از دوستانش به جهاد سازندگی ارائه دادند که به وسیله آن دانش آموزان را بسیج کنند و به روستاها بروند تا به کمک روستائیان بپردازند. بعد از وقوع سیل در خوزستان هم با شور و اشتیاق برای کمک به سیل زدگان به اهواز رفت و در راه رفع گرفتاری محرومان از هیچ تلاشی چشم پوشی نکرد.

نقاشی از چهره امام (ره) جزء علایق او بود. هرچند که اوایل از این کار امتناع می کرد و می گفت : آدم جرات نمی کند چهره انسان های بزرگ را به همین راحتی در دست بگیرد. اما به تدریج و با تمرین زیاد به این هدفش رسید به گونه ای که آخرین اثری که قبل از شهادتش کشید هم تصویری از امام (ره) بود.

هرکسی در جبهه شهید می شد او بلافاصله تصویری از آن شهید را می کشید  یک شعار زیر آن می نوشت تا یاد آن شهید فراموش نشود.

شهید مجید بهرامی نمونه بارز کسانی بود که استعداد درونی خویش و امکانات در اختیارش را در مسیر حضرت باری تعالی صرف کرد و سرانجام به مقصود نهایی خویش رسید و دعوت معبود را با لباس شهادت لبیک گفت.