محتوا محتوا

شناسه : 22476243


حاج احمد متوسلیان، یکی از قهرمانانی است که می توانست به جای قهرمان های پر زرق و برق هالیوودی، برای نوجوانان و جوانان ما الگو شود، ولی افسوس که ما منفعلانه فقط به دنبال نقد سینمای روشنفکری وابسته به غرب و کوبیدن آن بودیم!

به گزارش یزد هنر به نقل از چشم برخوار، به بهانه اکران فیلم «ایستاده در غبار»، دست به قلم می شوم؛ آنجایی که آوینی گفت: «هیچ کس نمی تواند از قبول مقتضیات تمدن تکنولوژیک سرباز زند. پس باید از این اندیشه که حصار هایی بتوانند ما را از شر ماهواره ها محفوظ دارند بیرون شد و خانه را در دامنه ی آتشفشان بنا کرد.  گریختن  مطلوب طبع کسانی است که فقط به عافیت می اندیشند و اگر نه، مرگ یک بار، زاری هم یک بار …» نه تنها ماهواره بلکه نفوذ بی چون و چرای رسانه بر دنیای جدید را برایمان یادآور شد.

اکنون سال ها از این کلام می گذرد ولی در طول این سال ها ما فقط گریختیم و صاحبان دهکده جهانی برایمان قهرمان ساختند و از طریق همین رسانه ها به خوردمان دادند!

حاج احمد متوسلیان، یکی از قهرمانانی است که می توانست به جای قهرمان های پر زرق و برق هالیوودی، برای نوجوانان و جوانان ما الگو شود، ولی افسوس که ما منفعلانه فقط به دنبال نقد سینمای روشنفکری وابسته به غرب و کوبیدن آن بودیم!

آیا قهرمان های پس از انقلاب در سینما در طول این همه سال، باید فقط به حاج کاظم، حیدر ذبیحی و چمران، آن هم فقط از زبان ابراهیم حاتمی کیا خلاصه می شد!؟

اکران «ایستاده در غبار» و جذب مخاطب از قشر های مختلف نشان داد مردم ما به دنبال یافتن هویت فراموش شده و قهرمانان گمنام خود هستند، اگر به آنها نشان دهیم!  و نشان داد حتی داوران خاکستری جشنواره فجر را هم می توان به زانو درآورد و عنوان بهترین فیلم جشنواره فجر را از دستان آنها ربود!

فیلم «ایستاده در غبار» علاوه بر ضعف های محتوایی و ساختاری، فیلمی سرپا است، کشش دارد و در قسمت های مختلف از فیلم، حس بیننده را برمی انگیزد و تا پایان همراه خود می برد، طراحی فضای فیلم که ما را به دهه ی شصت می برد و طراحی صحنه و لباس و البته موسیقی زیبای حبیب خزایی فر، از نقاط برجسته این فیلم است.

«ایستاده در غبار» را به همراه خانواده و دوستانتان در سینما ببینید، نه به خاطر اینکه فیلم بی عیب و نقصی است، بلکه به خاطر اینکه پس از سال ها و در برهوت سینمای ایران، برای ما قهرمان می سازد و سرگرمی دو ساعته ما در سینما صرف فیلم های تاریک و ناامید کننده، کمدی های مبتذل و سبک زندگی های غربی در فیلم های زرد نمی شود!

نویسنده: محسن رفیعی